FADEMGA - Plena inclusión - Galicia Plena inclusión entregou en Moncloa 25.000 sinaturas de familiares de persoas con discapacidade intelectual reivindicando unha mellora das súas condicións de vida

  Máis Novas

Listen to this page using ReadSpeaker

- Os datos solicitados por Plena inclusión revelan que os fogares onde viven persoas con discapacidade intelectual ou do desenvolvemento teñen rendas máis baixas (un 25% máis baixas), menor taxa de actividade (78% fronte ao 32%), dificultades no acceso a recursos básicos, un sobreesforzo económico de 24.237 € de media; abandono laboral e problemas de saúde derivados dos coidados destas persoas.

- O actual sistema de prestacións, axudas e incentivos fiscais non compensan esta desigualdade.

 Este colectivo, que representa en España un 1% da poboación española (o que supón ao redor de 470.000 persoas), esixe que as Administracións Públicas adopten medidas económicas que lles aseguren un nivel de protección social e o acceso aos recursos necesarios para gozar dun nivel de vida adecuado e en igualdade de condicións coas demais familias.

Estas familias parten dunha situación crítica: a renda é un 25% máis baixa nestes fogares que no resto, a taxa de actividade das persoas con discapacidade intelectual ou do desenvolvemento é, segundo o Instituto Nacional de Estatística, 46 puntos máis baixa que a da poboación xeral (78% fronte ao 32%) e a de emprego é un 43% máis baixa (62,8%, fronte ao 20%). “Desde Plena inclusión queremos lanzarlle un reto ao novo Goberno para que garanta condicións de vida máis equitativas e dignas para as familias con persoas con discapacidade intelectual”, explicou Juan Pérez, vicepresidente de Plena inclusión España.

A isto únese que estas persoas e as súas familias afrontan un sobreesforzo económico orixinado pola necesidade de apoios e a perda de oportunidades, cuantificado en 24.237€ anuais de media. No caso de persoas con discapacidade con grandes necesidades de apoio, este custo ascende a 47.129€. “Na maioría dos casos as nais de persoas con discapacidade intelectual teñen que sacrificar a súa carreira profesional porque teñen que facerse cargo dos seus fillos”, explica María del Mar Azaña, representante de familias de Plena inclusión Castela-A Mancha.

Plena inclusión tamén analizou o actual sistema de prestacións, concluíndo que non só non serve para compensar este sobreesforzo, senón que ademais desincentiva o acceso ao emprego e a autonomía das persoas con discapacidade intelectual ou do desenvolvemento. Por exemplo, a prestación por ter un fillo a cargo con entre un 33 e un 65% de discapacidade intelectual é de 1.000€ anuais para familias con ingresos baixos. A pensión non contributiva por invalidez –que só se concede a persoas con máis do 65% de discapacidade–, supón unha axuda como de entre 107,25 e 429,17€ ao mes; mentres que se falamos de rendas mínimas garantidas ou de inserción social o seu limiar mínimo adoita roldar o 430€/mes.

De igual forma, as políticas de rendas mínimas fanse desde un tratamento xeneralizado da poboación, sen discriminar situacións e no caso de existir un tratamento diferenciado é moi marxinal e de escasa incidencia na poboación, por exemplo, para menores de 25 anos con fillos con discapacidade ao seu cargo. A todo iso únese a actual dificultade de compatibilizar prestacións e rendas de traballo, que fai que a moitas persoas con discapacidade intelectual non lles compense traballar, pois van obter salarios moi moderados (a media sitúase en 11.764 euros brutos anuais en 2016, a metade do das persoas sen discapacidade) e parte do que ingresan váiselles a detraer das prestacións económicas que teñen concedidas.

No seu estudo “Todos Somos Todos” sobre a situación de familias de persoas con grandes necesidades de apoio, Plena inclusión tamén atribúe maiores problemas de saúde –cos seus custos derivados para o sistema–, nas coidadoras (sobre todo nais).

Por todo iso, no inicio da nova Lexislatura, e coincidindo coa celebración do Día da Familia o 15 de maio, Plena inclusión reclamou ao presidente do Goberno que este novo curso político non sexa unha nova oportunidade perdida para a mellora das condicións de vida destas familias.